تبلیغات
چادرخاکی

بازدید : مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 2 شهریور 1390


 

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای:


ما در مورد مساله زن از یك سو و مساله دانش و تخصص از سوی دیگر و مساله خدمت به افراد بشر هم از جانب دیگر‚ به نام اسلام ادعاهایی داریم. ادعاهای ما‚ در چارچوب اسلام است. ما معتقدیم زنان در هر جامعه سالم بشری قادرند و می باید فرصت پیدا كنند كه در حد سهم خود‚ تلاش و مسابقه خویش را در پیشرفتهای علمی و اجتماعی و سازندگی و اداره این جهان به عهده بگیرند. از این جهت‚ میان زن و مرد هیچ تفاوتی نیست. هدف از آفرینش هر فرد انسان‚ عبارت از همان هدف آفرینش بشریت است‚ یعنی رسیدن به كمال بشری و بهره بردن از بیشترین فضایلی كه یك انسان می تواند به آن فضایل آراسته بشود. فرقی هم بین زن و مرد نیست.

ارسال توسط خادم الزهرا
درود بر جوانانی که اولاً برای قبول یا رد هر اصلی، در پی حجت‌های عقلی هستند و نه امواج روزگار و ثانیاً سعی دارند که «عقل» را بر «نفس» حاکم کنند. و درود بر آن دسته از جوانانی که در جستجوی فلسفه‌ی حجاب هستند، آن هم در عصری که دیگر حجاب از یک مسئله‌ی فردی خارج شده و حتی نقش سیاسی خود را در جبهه‌ی دوست و دشمن به عرصه‌ی ظهور گذاشته است. و البته لابد انتظار نمی‌رود که در یک فرصت کوتاه، به کلیه‌ی دلایل عقلی «حجاب» و آن هم به صورت مبسوط و تفصیلی اشاره گردد. لذا با توجه به این که مهم‌ترین دلیل همان است که خداوند متعال بیان نمود و در آخر بحث بدان می‌پردازیم، ذیلاً فقط به چند محور به صورت اختصار اشاره می‌گردد:

الف – حجاب مفهومی عام دارد، لذا آن چه در قرآن یا احادیث در این مورد بیان شده است، تحت واژه‌ی «سَتر» می‌باشد و بسیار فرق است بین «حجاب» با «سَتر». حجاب یعنی پرده و ستر یعنی پوشش. چنان چه خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید هیچ پیامبر و احدی با خدا تکلم نمی‌نماید، مگر از پس حجاب. و شاید چون حجاب پرده‌ای برای پوشاندن بدن می‌شود، اصطلاحاً به جای واژه‌ی «سَتر» متداول شده است، اما اصل همان «سَتر» است. لذا وقتی از امام خمینی (ره) در مورد چادر سؤال می‌شود، به همین معنا اشاره نموده و می‌فرمایند: «اصل پوشش است و چادر از ادب زن ایرانی است».

ب – اما پوشش، برای انسان یک «حسن ذاتی» و عریانی یک «قبح ذاتی» است. حال ممکن است برخی مدعی شوند که اصلاً «خسن و قبح ذاتی» نداریم، که با ادعای آنها یک حقیقت در هستی تبدیل به نیستی نمی‌شود. انسان دارای حسن و قبح‌های ذاتی است. یعنی ذاتاً و فطرتاً چیزها یا کارهایی را مفید و در راه کمال و خوب می‌داند و متقابلاً بسیاری از چیزها یا کارها را مانع کمال، موجب سقوط و قبیح می‌داند. چنان چه آدمی ذاتاً از علم، صداقت، وفاداری و ... خوشش می‌آید و بدان احترام می‌گذارد و از جهل، دروغ و خیانت بدش می‌آید و آنها را قبیح می‌داند. هر چند که خود مرتکب آنها گردد.

ج – دلیل «حسن ذاتی» پوشش [که امروزه تحت عنوان حجاب] از آن یاد می‌کنیم این است که بشر از همان آغاز خلقت تا کنون، رعایت پوشش بدن را نه تنها یک امر خوب و قابل تمجید و تکریم، بلکه یک امر واجب و ضروری قلمداد ‌نموده است. چنان چه در عصر قدیم و پارینه سنگی نیز آن انسان بربری خود را با برگ درخت یا پوست حیوان می‌پوشاند و امروزه و حتی در همین جهان غرب که به ظاهر [به خاطر منافع سیاسی و اقتصادی] با حجاب مخالفت می‌کند نیز عریان شدن در مجامع عمومی جرم محسوب می‌گردد. لذا حتی اگر مردی با پیراهن زیر و شورت یا زنی با لباسی به مدل مایو یا بیکینی در خیابان ظاهر شود بازداشت می‌گردد، چه رسد به عریان. و به همین دلیل مکان‌های خاصی را در برخی از سواحل بعضی از کشورها، جهت عریان گشتن قرار داده‌اند. اما متقابلاً برای ورود به هر مکانی که قداستی دارد، حدودی قائل شده‌اند، چنان چه مقابل ورودی پله‌های واتیکان تابلویی نصبت شده که روی عکس زن با شلوارک و تیشرت حلقه‌ای و ... (که پوشش متداول اروپا می‌باشد) نیز خط قرمز کشیده شده است. این رفتارهای فطری بشری از آغاز خلقت تا عصر تکنولوژی، دمکراسی، بی‌دینی و ارتباطات امروزی، همه حاکی از «حسن ذاتی و فطری و عقلی» پوشش یا همان حجاب است.

پس، در اصل ضرورت پوشش بحثی باقی نمی‌ماند و همه اعتراف دارند و باید داشته باشند که پوشش یک فضیلت، یک ویژگی عقلی انسانی و یک ضرورت رفتاری است که ایجاد خلل در آن موجب بروز ناهنجاری‌های متعدد فردی و اجتماعی می‌گردد. منتهی اختلاف بر سر حدود یا چگونگی آن و یا اماکن است. این فرق دارد با اختلاف در اصل موضوع. و از نظر اسلام (و هر فرد عاقلی)، همه‌ی جامعه مقدس است و نه فقط ساختمان واتیکان، و حدود نیز الزاماً آن نیست که از سوی غرب دیکته شود. تا اگر روزگاری همه روسری داشتند، بی‌روسری را رسوا کنند یا به صلیب بکشند و اگر روزی همه با مینی‌ژوب بودند، رعایت حد بیشتر از آن را مسخره کنند. این یک دیکتاتوری است.

و اسلام می‌گوید: حدود را خدای همگان تعیین می‌کند و نه انسان‌ها. چون اگر انسان‌ها تعیین کننده باشند، نه تنها بر اساس منافع‌شان تدوین می‌کنند، بلکه ناچارند آن را به زور اعمال کنند.

د – پوشش در اسلام، هم برای باطن است و هم برای ظاهر. و نیز هم برای مرد است و هم برای زن. لذا امر به خودداری از نگاه به نامحرم یا همان چشم‌چرانی و هیزی که نزد زن و مرد قبح ذاتی دارد، قبل از پوشش بیان گردیده و برای چشم هم از واژه‌ی «ابصار» استفاده شده و نه «اعین». چرا که «اعین» فقط چشم سر است، اما «بصیرب» به چشم سر و چشم عقل، یا چشم ظاهر و باطن با هم اطلاق می‌گردد. و علت اصلی این حکم نیز، تنظیم روابط فردی و اجتماعی عاقلانه و عادلانه است. تا انسان‌ها به چشم طمع به یک دیگر نگاه نکنند. و بدیهی است که طرف دیگر ممانعت از نگاه سوء استفاده گرانه، پوشش و ممانعت از این نگاه است.

ھ – از مهم‌ترین دلایل عقلی محض برای پوشش زنان، همان است که خداوند متعال به صورت قالب کلی بیان نموده است و البته انسان می‌تواند و باید که تعمیم دهد و مصادیق متفاوت آن را خود دریابد.

خداوند می‌فرماید: «شناخته شدن به نیکی» و نیز «محفوظ ماندن از آزار» از دلایل کلی ضرورت پوشش است:

«یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ المُؤمِنینَ یُدنینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلاَبِیبِهِنَّ ذلِكَ أَدنى‏ أَنْ یُعرَفنَ فَلا یُؤذَینَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحیماً» (الأحزاب - 59)

ترجمه: هان اى پیامبر! به همسرانت، و دخترانت و زنان مؤمنین، بگو تا جلباب (روپوش‌‌های) خود پیش بكشند، این برای شناخت‌ آنها (به عفاف، پاکی، فضیلت، مسلمانی، کمال و ...) نزدیک‌تر است، پس در نتیجه اذیت نمى‏بینند، و خدا همواره آمرزنده رحیم است‏.

اینک به صورت بسیار مختصر به این دو فایده یا دو فلسفه‌ی بیان شده می‌پردازیم:

شناخت:

انسان‌ها با یک دیگر مرتبط می‌گردند و چگونگی ارتباط به تناسب چگونگی شناخت از یک دیگر تنظیم می‌گردد. مهم است که طرف مقابل را عالم بشناسید یا جاهل، صادق بشناسید یا خائن ... و به طور کلی انسان بشناسید یا حیوان یا کالا یا وسیله‌ای برای استفاده یا سوء استفاده.

اما در مسئله‌ی شناخت نیز باید توجه کرد که اول «معروف» خود را می‌شناساند و سپس فرد به همان تناسب او را می‌شناسد. خداوند نیز ابتدا خود را می‌شناساند و سپس دعوت به پذیرش و ایمان بدین شناخت می‌نماید، پیامبران را با دلایل کافی و معجزات می‌شناساند، سپس دعوت به پذیرش می‌نماید. این اصل همه جا جاری و ساری است. یک گل نیز ابتدا خود را با جلوه و بوی عطرش می‌شناساند، یک حیوان نیز ابتداء با نمایش ظاهرش از خود شناساسی می‌دهد و یک انسان نیز همین طور است.

پس، بسیار مهم است که زن، با تمام جاذبه‌های جنسی‌ای که برای یک مرد (یا حتی یک زن) دارد، ابتدا خود را چگونه معرفی کرده و می‌شناساند. یک لوبت، یک سکس، یک جاذبه‌ی جنسی، یک لذت رایگان، یک امکان برای خوش‌گذرانی مرد، یک ابزار برای مطامع نفسانی و منافع اقتصادی ...، و یا یک انسان؟! پس اگر زن در یک ارتباط با غیر یا جلوه‌ی عمومی، خود را با جاذبه‌های جنسی‌اش «چشم و ابرو و سر و سینه و پر و پایش» معرفی کرد و طرف مقابل را به جاذبه‌های ظاهرش دعوت کرد، ارزش و فایده‌ی او نیز همین قدر است و طرف مقابل نیز قدر و ارزش او را به همین مقدار می‌شناسد. لذا در هر جامعه‌ای که پوشش کنار رفت، برای زن نیز ارزش و فایده‌ی دیگری تعریف نشد. اما اگر ظاهر را پوشاند، آن وقت باطن خود را معرفی می‌کند و مخاطبین را به جاذبه‌های انسانی خود چون: علم، اخلاق، کرامت، فضیلت و ...، دعوت می‌کند. در این صورت روابط فردی و اجتماعی به نوع سالم و تکامل یافته‌اش تنظیم می‌گردد و اگر دو نفر زن و مرد نیز به هم جذب شده و علاقمند شوند، فقط با تحریک قوه‌ی شهوانی (حیوانی) به بدن یک دیگر جذب نشده‌اند و روابط‌شان از سطح رابطه‌ی دو جفت حیوان فراتر می‌رود و پیوندشان هدفدارتر، مقدس‌تر و با دوام‌تر خواهد بود.

محفوظ ماندن از آزار:

این آزار هم روحی است و هم جسمی. ولی در هر حال نمایش بدن، سبب می‌گردد که مرد به چشم یک «طعمه» به او بنگرد و برای دستیابی به طعمه‌اش هر کاری بکند و پس از سیر شدن، مانند حیوانی که از شکارش فایده‌ای برده، لاشه‌ای را رها کند و برود.

همان‌طور که بیان شد، پوشش، به ویژه برای زنان، فقط آورده‌ی اسلام نیست، بلکه یک اصل فطری است. [چنان چه یک زن حاضر نیست زن دیگری بدن خود را برای مرد او به نمایش بگذارد و یک مرد که از دیدن بدن و جاذبه‌های جنسی زن لذت می‌برد، حاضر نیست دیگران بدن خواهر، مادر و همسر او را دیده و لذت ببرند]. لذا پوشش نه تنها قبل از اسلام، بلکه از ابتدای خلقت یک اصل ضروری قلمداد شده است.

از این رو در تاریخ می‌خوانیم که یهودیان، مسیحیان، اقوام مختلف، صاحبان تمدن و از جمله ایرانی‌های قدیم نیز پوشش داشتند.

البته مورخین برای پوشش هر کدام دلایلی ذکر کرده‌اند تا بتوانند اصل «حسن ذاتی و ضرورت عقلی» را رد کنند. مثلاً گفته‌اند: یهودیان زنان خود را در چادر سیاهی می‌گذاشتند و در جعبه (تابوتی) با خود حمل می‌کردند تا از گزند محفوظ بمانند – مسیحیان حجاب داشتند. و علت این که مسیحیان مدینه حجاب نداشتند نیز این بود که معمولاً برده‌ی یهودیان بودند و برده‌داران اجازه نمی‌دادند تا برده‌ها خود را بپوشانند (مانند قدرتمداران و سرمایه‌داران امروزی) و حجاب فقط مخصوص زنان اعیان و اشراف و درباریان بود.

کریستین سن، ایران شناس دانمارکی در کتاب «ایران در زمان ساسانیان» می‌نویسد: بله، زنان ایرانی در آن زمان نیز حجاب (تستر) داشتند و حتی حجابشان نیز به شکل چادر بوده است. اما علت این است که خسرو پرویز 3000 هزار زن داشت و هر زن زیبایی را می‌دید تصاحب می‌کرد، لذا مردم زنان خود را پوشاندند تا او نبیند و تصاحب ننماید.

کاری به درست یا غلط بودن این تفاسیر و تآویل نداریم، مهم این است که زن در صورت جلوه‌ی جاذبه‌های جنسی خود، مورد آزار و اذیب قرار می‌گیرد. هم تحقیر می‌شود، هم به بردگی اساطیری یا بردگی مدرن امروزی کشیده می‌شود و هم مورد هجوم و شکار، دزدی و اسارت و تجاوز، سوء استفاده و اغفال و ... قرار می‌گیرد. و البته این حقیقتی است که در دیروز و امروز شرق و غرب عالم مشهود بوده و هست.

لذا اسلام دو فایده‌ی اصلی و عمده‌ی پوشش را «شناخته شدن به نیکی» و نیز «محفوظ ماندن از‌ آزار» بر می‌شمرد.

- و البته دلایل بسیار دیگری نیز بر ضرورت پوشش زن و مرد وجود دارد و می‌توان موضوع را از ابعاد متفاوتی مانند: جسمی، روحی، اخلاقی، تربیتی، فردی، اجتماعی، حقوقی، روانی ... و حتی سیاسی و اقتصادی مورد بحث و بررسی قرار داد. چرا که موضوع، «انسان» و آثار مترتب از رفتارهایش بر خود و جامعه است. چون همه چیز و همه کار به هم پیوسته و مرتبط است و در یک دیگر تأثیر می‌گذارد. الکسیس کارل می‌گوید: «جان و جسم مثل شکل و مرمر یک مجسمه به هم آمیخته است و نمی‌توان بدون تراشیدن یا شکستن مرمر، شکل مجسمه را تغییر داد. (انسان موجود ناشناخته – 134)

و هم او در نقش تحریک و تحرک غدد جنسی – که یکی از آثار غیر قابل کتمان نمایش بدن است – در ظاهر و باطن و جسم و روان می‌گوید: «غدد تناسلی نه تنها برای حفظ نسل و نژاد وظیفه‌ی بزرگی بر عهده دارند، بلکه در تشدید فعالیت‌های فیزیولوژیکی و روانی و معنوی نیز مؤثرند». (همان مدرک، ص 84)

- اما متأسفانه پرداخت به این مباحث علمی و عقلی در باب تستر [حجاب) از مجال این مختصر خارج است. لذا چون در اصل مفید بودن و ضرورت پوشش، شک و شبهه‌ای در عقل نیست، دلیل عقلی زیادی هم نمی‌خواهد و بر هر کس که کمی تفکر نماید معلوم و مسجل می‌گردد. لذا چنان چه بیان شد، دعوا بر سر حدود آن است که اگر از سوی بشر تعیین شود [مانند دیگر حدودها] دستخوش و منفعل مطامع و منافع زورمداران و استثمارگران خواهد بود و اگر از ناحیه‌ی خداوند خالق حیکم تدوین و اطاعت گردد، از هر حیث به نفع تکامل فرد و جامعه خواهد بود.


ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 16 آبان 1390

از قدیم تا به امروز برای اداره کردن یک جمع یا گروه ضوابطی حاکم بوده است که متناسب با اعتقادات و فرهنگ آن جمع یا گروه بوده است. دانشگاه یکی از این گروه ها است که ضوابط و قوانین خود را دارد. دانشگاه محل علم آموزی و تحقیق و جستجو در علوم مختلف است و نباید با یک مکان تفریحی تنها، مثل پارک ها یا سینما ها و یا باشگاه های عروسی اشتباه گرفته شود، ولی متاسفانه عده ای از دانشجویان دختر آگاهانه یا ناآگاهانه، عمدا یا سهوا، دانشگاه را با محل های تفریحی مثل باشگاه های عروسی اشتباه گرفته اند به طوری که اگر اغراق نکنیم در باشگاه ها و تالارهای عروسی این سطح از آرایش وجود دارد، البته که این موضوع برای باشگاه عروسی به عنوان یک مرکز تفریحی و یک مرکز شادی بلا اشکال است ولی دختران و خواهرانمان باید بدانند که دانشگاه باشگاه عروسی نیست، محل عشوه گری و طنازی نیست، محل خودآرائی و خود نمائی نیست، از این جهت گفتم که شاید دانشگاه را با تالار عروسی اشتباه گرفته اند و متوجه نیستند که اینجا محل علم آموزی است، نه عشوه گری و طنازی و ... . باید گفت که این موضوع برای اداره ها و دیگر مکان های عمومی هم صادق است، یعنی این که اداره، محل کار و پاسخ گویی به ارباب رجوع است نه تالار عروسی و عشوه گری و طنازی و خودنمائی.

در کشورهای اروپایی که ادعای آزادی از همه نوع و رقم وجود دارد، هنگامی که ضوابط دانشگاه های مختلف آن رجوع می کنی به یک سری از قوانین بر می خوری که مربوط به نوع پوشش لباس است و به ظاهر دانشجو را محدود می کند و از او سلب آزادی می نماید. با مطالعه این قوانین، این نکته را به درستی در می یابی که قوانین باعث شده دانشجو دانشگاه را با تالار عروسی اشتباه نگیرد و حرمت دانشگاه را حفظ نماید. در اینجا مشتی از خروار قوانین و ضوابط دانشگاه های غربی را برایتان می آوریم که قبل از آن لازم است بگویم که این قوانین متناسب با فرهنگ و دین آن کشور تنظیم شده است که نباید با کشور خودمان مقایسه کنیم، چرا که فرهنگ ما با آنان متفاوت است و هدف آشنایی با این محدودیت ها در پوشش و لباس و رفتار است.

مطالب زیر از کتاب «نیم نگاهی به ضوابط پوشش در دانشگاه های جهان» که توسط خانم نیره قوی تدوین شده است، آورده می شود.

لازم به ذکر است که همه قوانین را نمی آوریم و به تعدادی بسنده می کنیم.

     مقررات مربوط به پوشش، دانشگاه آکسفورد (انگلیس)

    www.ox.ac.uk

-       زنان باید ظاهری آراسته و مناسب داشته باشند. لباس زنان نباید پشت باز یا بدون آستین، تنگ و بالای زانو باشد. اندازه ی لباس، دامن و شلوارک باید تا زانو باشد.

-       مردان باید ظاهر مناسب و تمیز داشته باشند. لباس باز و بدن نما نامناسب است. اندازه شلوارک ها باید تا زانو باشند. مو باید رنگ طبیعی داشته باشد و از مدل های افراطی پرهیز شود.

-       ریش، ریش بزی، گوشواره و دیگر موارد مشابه غیر قابل پذیرش است.

     مقررات مربوط به پوشش، دانشگاه گرین ویل شمالی (آمریکا)

 www.ngu.edu  

-       لباسی که به صورت نامناسب  اندام ها را نشان می دهد مجاز نمی باشد. دامن ها باید زیبا، موقرانه و با اندازه ی مناسب بوده و کوتاه نباشد.

-       رنگ کردن مو مجاز نمی باشد.

-       کلاه، عینک آفتابی و بیگودی های مو در هیچ  مکانی نباید استفاده شود به جز در محیط خوابگاه دانشجویان و باشگاه ها.

    مقررات مربوط به پوشش برای دانشجویان پزشکی دانشگاه بریستول (انگلستان)

www.bristol.ac.uk

-       لباس باید حداقل بدن را از شانه تا زانو بپوشاند. عریان نمودن بخش بالای سینه ممنوع است.

-       زیور آلات باید در کمترین میزان ممکن مورد استفاده قرار گیرد. گوشواره آویزان و نیز سوراخ کردن اعضای صورت نامناسب و ممنوع است.

    مقررات مربوط به پوشش، دانشگاه تگزاس (آمریکا)

www.utexas.edu

-       موها را نباید به رنگ های غیرطبیعی درآورد.

-       در صورت استفاده از لاک ناخن، رنگ آن نباید سیاه، سبز، زرد یا زرشکی باشد و تمامی ناخن ها باید به طور کامل و یک رنگ لاک زده شود. استفاده از زیورآلات ناخن و ناخن مصنوعی ممنوع است.

-       آرایش های غلیظ و نامتعارف مجاز نمی باشد.

-       دامن های چاکدار، پیراهن و شلوارک قابل قبول هستند، به شرط آنکه خیلی تنگ و چسبان نبوده و در حیطه مقررات پوشش باشند.

-       پوشیدن لباس های بدن نما مجاز نیست و لباس های زیر مناسب، باید همراه با لباس های دیگر پوشیده شوند.

بخش بسیار کمی از ضوابط پوشش در دانشگاه های دنیا را آوردیم و بقیه را به خواننده واگذار می کنیم.




برچسب ها: پوشش، دانشگاه، باشگاه، عروسی، امریکا، مقررات،
ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 16 آبان 1390
امروز یکی از مسائل اجتماعی جامعه ما بدحجابی است كه تاثیرات نامطلوبی بر روح و روان جامعه بر جای می‌گذارد و این امر پذیرفتنی نیست.

اینكه راهكارهای فرهنگی یكی از مولفه‌های صحیح برای رعایت و حفظ حجاب در جامعه به حساب می‌آید شكی نیست، اما با وجود فرمایشات مكرر رهبر معظم انقلاب مبنی بر لزوم رعایت حجاب و عفاف در جامعه، همچنان شاهد گسترش روز افزون 
بد‌حجابی در كشور هستیم كه به نظر می‌رسد از آستانه تحمل دستگاه‌های ذیربط گذشته است چرا كه به وضوح شاهد نقض حقوق شهروندی و زیر پا نهادن ارزش‌های متعالی اسلامی از سوی عده‌ای هستیم كه با پوشش زننده خود عامل ترویج بدحجابی در کشور شده‌اند و بدون تردید برخورد صریح و قانونی در مورد آنان در صورت عدم پذیرش قانون و ادامه این روند در اسرع وقت صورت می‌گیرد.‏

بدحجابی قبل از ایجاد آسیب اجتماعی، آسیب دینی و اعتقادی در پی‌دارد اما بزرگترین آسیب‌ اجتماعی آن، سلب آزادی روانی عموم زنان و مردان جامعه دینی است.

بدحجابی، زنان و مردان را به طرق مختلف دچار آسیب‌ می‌كند سلب آزادی روانی از جمله آسیب‌هایی است كه این جریان، آن را به وجود می‌آورد.

بدحجابی در جامعه به عنوان آفت و آسیب‌ محسوب می‌شود.همیشه و در همه جوامع باید با هر نوع آفت و آسیبی مبارزه كرد.




برچسب ها: حریم، اجتماعی، بدحجابی، دختران، خانواده،
ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 16 آبان 1390
1-یافتن دوست

2- رابطه با والدین

3- یافتن همسر


به ادامه ی مطلب توجه فرمایید...


ادامه مطلب
ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 13 مرداد 1390

 

   

در کلاس حفظ تقوا و شرف

دختران درند و چادر چون صدف


بهترین سرمایه زن چادر است

زانکه زن را زینت زن ، چادر است


حفظ چادر ، حفظ دین و مذهب است

شیوه زهرا و درس زینب است


حفظ چادر نص قرآن مجید

قفل جنت را بود تنها کلید


حفظ چادر سد فحشا می شود

روسفیدی نزد زهرا می شود




ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 12 مرداد 1390

نظر شما چیه؟؟!



ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 12 مرداد 1390




روزگاری شهر ما ویران نبود
دین فروشی اینقدر ارزان نبود


 صحبت از موسیقی عرفان نبود
هیچ صوتی بهتر از قران نبود


 دختران را بی حجابی ننگ بود
رنگ چادر بهتراز هر رنگ بود      

 
دختر حجب وحیـــــــا قرتی نبود
خانه فرهنگ کنســـــــــرتی نبود


مرجعیت مظـــــهر تکــــریم بود

حــــکم اورا عالمی تســـــلیم بود


 یک سخن بود وهزاران مشــتری
آنهم از لوث قــــرائت هــــا بری


 هدیه بر رقــــاصه ها واجب نبود
قدر عالم کمــــتر از مطرب نبود


 زه که در ســـــال سیــــاه دوهزار
کار فرهنـــگی شده پخــــــش نوار


 ذهن صــــــاف نوجوانان محـــــل
پرشده از فیــــــلمهای مبتـــــــذل


 آدمــــیت کو؟دگر آدم کــــی است
آدم قـــــرن تمــــدن برفـــی است


 پشت پا بر دین زدن آزادگی است
حرف حق گفتن عقب افتادگی است


 آخر ای پرده نشــــــین فاطـــــــمه
تو برس بر داد دین فاطـــــــــــمه


 بی تو منکر ها همه معروف شد
کینه ها در سینه ها معطوف شد


 در به روی فتــنه جویان باز شد
دشمـــــنی با دین تو آغـــاز شد 

 
بی تو دلهامان به جان آمد بیـــا
کاردها بر استخوان آمد بیــــــا ...



ادامه مطلب
ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : یکشنبه 9 مرداد 1390

من یک تار از موهام بیاد بیرون حرامه؟ نه. توی کدوم روایت گفته شده یک تار مو حرامه!

2 تا چی ؟

3 تا چی؟

اصلا بحث کمیت مطرح نیست. بحث اینکه تو یک تار مو یا 2 تار از موهات بیرون باشه نیست. نمیشه با این قضیه کمی و ریاضی برخورد کرد. بحث آثاری هست که این کار میذاره. داریم در مورد انسان صحبت می کنیم. اگه درک کنیم که طبق ایده و آرمانی رفتار میکنیم که برای انسان برنامه عملی داره و قراره همه چیز در خدمت رشد انسان قرار بگیره دیگه این مته به خشخاش گذاشتن ها معنا نداره. حجاب در اسلام بعنوان حمایت از زن و حمایت از احترام به زن مطرح شد. یعنی وقتی زنان مسلمان وارد جامعه میشوند نباید مردان به آنها نگاهی بکنند که این نگاه حالت جنسی داشته باشه. مسائل مربوط به امور جنسی برای حریم خصوصی و داخل خانواده است ؛ نه برای خیابان و پارک و دانشگاه. دو نفری که با هم صحبت می کنند به جنسیت طرف مقابل هم توجه دارند و زن مسلمان میخواد وقتی وارد جامعه میشه تمام توجه اطرافیان به انسانیت او باشه نه جنسیتش. بیرون از خانواده همه ما انسان هستیم؛ نه زنیم و نه مردیم. نباید بگونه ای بیایم بیرون که زن بودن یا مردن بودن ما برجسته بشه؛ بلکه انسان بودن ما مقدمه. برهنه شدن زنان در خیابان و عرصه عمومی به نفع زن نیست به نفع مردهاست. مردانی که اخلاق ندارند و فقط به دنبال لذت خودشان هستند که کم هم نیستند. زنان محجبه با حجاب وارد جامعه میشوند زیرا درک کرده اند که کالای تجاری نیستند.




ارسال توسط خادم الزهرا
بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 8 مرداد 1390

حضرت فاطمه زهرا (س) می فرمایند: "صلاح زنان در این است که طوری زندگی نمایند که نه مردان بیگانه را ببینند و نه چشم بیگانگان بدان بیفتد". اما خود فاطمه زهرا(س) در متن مسائل سیاسی اجتماعی قرار داشت و همواره از حق و اسلام و اهل بیت دفاع میکرد؛ بعد از رحلت پیامبر(ص) در آن شرایط حساس و دشوار بحرانی که فتنه و دشمن تمامیت اسلام و قرآن را تهدید می کرد، فاطمه زهرا بود که با شرکت خود در صحنه سیاسی و اجتماعی از مقام ولایت و رهبری دفاع میکرد. با توجه به مطالب فوق دیدگاه حضرت زهرا (س) در مورد حضور زن در صحنه‏های اجتماعی و سیاسی روشن می شود. اگر از فاطمه زهرا(س) نقل شده ویژگی زن مسلمان این است که نه مرد نامحرم او را ببیند و نه او مرد نامحرم را ببیند، هرگز به معنای انزوا و گوشه ‏نشینی زن مسلمان نیست بلکه یا منظور این است که در فعالیت‏های اجتماعی باید آنچنان مقررات اسلامی را رعایت کند که موجب نگاه حرام نامحرمان نشود و بالعکس و یا به آن معناست که در مدیریت امور بانوان خود زنان باید عهده‏دار باشند تا نیازی به تماس با مرد نامحرم نباشد. اگر کمی دقیق‏تر بیندیشیم این سخن حضرت زهرا(س) بهترین الگو برای دنیای امروز است و چند کارکرد اساسی دارد: 1- تأمین سلامت و بهداشت معنوی جامعه. 2- رشد و استقلال و خودکفایی جامعه زنان. زیرا اگر قرار باشد زن را مردان نامحرم نبینند، لازمه‏اش این است که آنان دارای خودکفایی علمی در امور لازم خود مانند پزشکی و... باشند و این بهترین عامل رشد جامعه زنان است. پس دوربودن از نامحرم به معنای گوشه‏نشینی نیست، بلکه فعالیت و تلاش علمی و عملی و رسیدن به خودکفایی است.

شهید استاد مطهری می فرماید: [آنچه موجب فلج کردن نیروی زن و حبس استعدادهای اوست حجاب به صورت زندانی کردن زن و محروم ساختن او از فعالیت‏های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی است و در اسلام چنین چیزی وجود ندارد. اسلام نه میگوید که زن از خانه بیرون نرود و نه میگوید حق تحصیل علم و دانش ندارد بلکه علم و دانش را فریضه مشترک زن و مرد دانسته است و نه فعالیت اقتصادی خاصی را برای زن تحریم میکند، اسلام هرگز نمیخواهد زن بیکار و بیعار بنشیند و جوری عاطل و باطل درآید، پوشانیدن بدن به استثناء صورت و کفین مانع هیچگونه فعالیت فرهنگی و اجتماعی یا اقتصادی نیست. آنچه موجب فلج کردن نیروی اجتماع است آلوده کردن محیط کار به لذت‏ جوییهای شهوانی است].

یا علی مدد



ادامه مطلب
ارسال توسط خادم الزهرا
(تعداد کل صفحات:2)      [1]   [2]  

آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبمستر

عکس

تفریح و سرگرمی

دانلود

قالب وبلاگ

فروشگاه اینترنتی ایران آرنا